مسئول دپارتمان زبان
آموزش زبان متناسب با سن و رشد کودکان؛ با بازی، داستان و فعالیتهای گروهی.
با من آشنا شوید ↓
در یک نگاه
کارشناسی ارشد آموزش زبان انگلیسی
همراه پیشتازان از ۱۳۸۹
آموزش زبان انگلیسی به کودکان
برنامهریزی و هدایت آموزشی
آشنایی با من
من مرجان نیکروش هستم؛ مسئول دپارتمان زبان دبستان پیشتازان. مسیر حرفهای من از سال ۱۳۸۷ با آموزش زبان انگلیسی در مؤسسات زبان مختلف شهر کرمان (فرهنگ گستر، یاسمین، نیاوران و ...) آغاز شد و از سال ۱۳۸۹، همزمان با بازگشایی مدرسهٔ پیشتازان، افتخار همراهی با این مجموعه را در بخش زبان داشتهام.
مسیر تحصیلی و حرفهای
تحصیلات من دبیری زبان انگلیسی در مقطع کارشناسی و آموزش زبان انگلیسی در مقطع کارشناسی ارشد، هر دو از دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرمان است. این مسیر تحصیلی به من کمک کرد تا تجربهٔ کلاس درس را با شناخت علمی از فرایند یادگیری پیوند بزنم و نگاه عمیقتری به آموزش زبان به کودکان پیدا کنم.
در سالهای اول فعالیت در دبستان پیشتازان، همزمان دو نقش را بر عهده داشتم: معلم زبان و معاون بخش زبان. این تجربهٔ همزمان، فرصت ارزشمندی برای من بود. از یک سو، به عنوان معلم، در تمام پایهها از کودکستان تا ششم، در واحد دخترانه و پسرانه، از نزدیک با چالشها، روحیات و تواناییهای هر زبانآموز بر اساس سن و سطحش آشنا شدم. از سوی دیگر، به عنوان معاون بخش، این شناخت را به برنامهریزی گره زدم؛ هر سطح و هر دانشآموز را — چه دختر و چه پسر — میشناختم و برنامهها را با توجه به نیازها و واقعیتهای کلاسها طراحی میکردم. همین همراستایی میان آنچه در کلاس میدیدم و آنچه به عنوان معاون برنامهریزی میکردم، به من کمک کرد تا تصمیمهای آموزشیام همیشه بر پایهٔ تجربهٔ واقعی کلاس شکل بگیرد.
پس از سالها تجربهٔ معلمی و معاونت بخش، این مسیر به نقش سوپروایزری بخش زبان رسید؛ نقشی که در آن توانستم تجربهٔ کلاس درس را با نگاه کلانتر به برنامهریزی، هماهنگی و هدایت آموزشی ترکیب کنم و در کنار همکارانم برای ارتقای کیفیت آموزش زبان گام بردارم.
دورههای آموزشی و هماهنگی روش تدریس
در تمام این سالها، با اساتید مختلف دانشگاه دورههای TTC مختلفی گذراندهام. علاوه بر این، با دبیران زبان و سوپروایزرهای دبستانهای پیشتازان کامپیوتر ایران در دیگر شهرها از جمله تهران و آمل، جلسات و دورههای آموزشی چندروزهای داشتهایم که در بعضی از این جلسات دبیران زبان مادری (native) هم حضور داشتند.
همهٔ این تجربهها — از دورههای TTC تا جلسات مشترک با همکاران شهرهای دیگر و حضور در کنار دبیران native — به من کمک کرد تا روشهای تدریس را با هم مرور کنیم، تجربههایمان را در آموزش زبان به کودکان به اشتراک بگذاریم و پایهٔ علمی و روشمندتری برای تدریس زبان به کودکان پیدا کنم.
نگاه من به یادگیری زبان
در طول این سالها که با دانشآموزان پیشدبستانی تا ششم زبان کار کردهام، یک نکته را همیشه در نظر داشتهام: سطح زبان دانشآموزان باید همیشه با سن و رشد آنها متناسب باشد.
هر کلاس، جمع متفاوتی از بچههاست؛ بعضیها زبان را سریع یاد میگیرند، بعضیها به زمان بیشتری نیاز دارند و بعضیها نیاز به تکرار سطح دارند. این تفاوتها طبیعی است و به معنای عقب ماندن نیست.
برای من مهم است که بچهها در کلاس زبان احساس راحتی کنند و از اشتباه کردن نترسند. سعی میکنم کلاسها شاد و پرتحرک باشد و بچهها با بازی، داستان و فعالیتهای گروهی زبان را یاد بگیرند.
همراه با خانوادهها، برای رشد کودکان
باور دارم هر دانشآموز روند یادگیری خودش را دارد. بعضیها سریعتر پیش میروند و بعضیها به زمان بیشتری نیاز دارند. برای همین، بهتر است هر بچه را با روند خودش بسنجیم و با او کار کنیم، نه اینکه همه را با یک معیار مقایسه کنیم. وقتی خانواده هم این نکته را در نظر بگیرد و انتظارش با سطح و سن بچه هماهنگ باشد، کودک با فشار کمتری یاد میگیرد و مسیرش را با آرامش ادامه میدهد.
هدف من این است که در کنار خانوادهها، فضایی بسازیم که بچهها در آن راحت یاد بگیرند، تکلیفشان را انجام بدهند و هر کدام با ریتم خودشان پیش بروند.
با احترام، مرجان نیکروش

